Подл тот, кто смолоду идет на компромисс,

Кто норовит кошель набить и чрево…

Кто не мечтает, как ламанчский кабальеро,

Достать до солнца пикою «на бис».

 

Презренья стОит тот, кто быстро скис,

Кто искр мечом своим не высек смело,

Кем и в порыве осторожность овладела,

Кто не летал орлом – ступал, как лис.

 

Юнец, всегда готов будь к поединку,

Как викинг в лодке, не давай слабинку,

И смелым взором проникай в чащобы,

 

Покуда старость не подступит, чтобы

Сменить на крыльях, сломанных хворобой,

Покров орлиный перьями фламинго.

 

 

 

Credo

 

Łotrem jest, kto w młodości znosi kompromisy,

Kogo nęci brzuch pełny lub wypchana kiesa…

Łotrem jest, kto nie marzy, jak ten z Cervantesa,

Aby słońca dosięgnąć złotym ostrzem spisy.

 

Godzien wzgardy, kto jeno pełnej szuka misy

I kto iskier mieczami śmiałości nie krzesa,

Kogo wstrzyma w zapędzie ostrożności kresa,

Kto nie lata jak orły – lecz stąpa jak lisy.

 

Młodość winna być nagła i ostra jak klinga.

Fale życia pruć chyżo jak łódka wikinga,

Śmiałym okiem w najdziksze przenikać ostępy,

 

Nim przezornej starości wiek nadejdzie tępy,

Zanim los, orle skrzydła łamiący na strzępy,

Nie zmieni piór skrzydlatych na pióra flaminga.