Дариуш Желязьницки. (Мечта)


Дариуш Желязьницки.

- Попробуй ...» - прошептала Мечта.
- Что ?! Опять?! Занервничал Опыт.
- Ха!  Снова всё из-за меня, - усмехнулась Причина.
- Нет! Из-за меня , - запротестовала Гордость.
- А может быть не стоит… - прошептала Осторожность.
- Я здесь! - объявила Решительность.
- А куда это без меня? - спросило Опьянение.
 - Без тебя никуда,-  сказало Спокойствие.
- Может быть, лучше завтра ...? -поинтересовалось Сомнение .
- Сейчас или никогда! - возразило Упрямство.
- Только чтобы не так, как вчера, - предупредила Повседневность.
- То, что было вчера, больше не повторится, - успокоила Глупость.
- Все будет иначе, - солгало  Предчувствие.
- Что-то мне всё это  напоминает, - задумалась Память.

Мечта встала и вышла ...

Dariusz Żelaźnicki

 

- Spróbuj… - szepnęło Marzenie.

- Co?! Znowu?! – zdenerwowało się Doświadczenie.

- Ha! Znów wszystko przeze mnie, - uśmiechnął się Powód.

- Nie! Przeze mnie! – zaprotestowała Pycha.

- A może nie trzeba… - wyszeptała Ostrożność.

- Oto jestem! – oznajmiła Stanowczość.

- A dokąd to beze mnie? – zapytało Upojenie.

- Bez ciebie to donikąd, - odpowiedział Spokój.

- Może lepiej jutro…? – zainteresowała się Wątpliwość.

- Teraz albo nigdy! – zripostował Upór.

- Byle nie tak jak wczoraj, - uprzedziła Codzienność.

- To co było wczoraj już się nie powtórzy, - uspokoiła Głupota.

- Wszystko będzie inaczej, - skłamało Przeczucie.

- Coś mi to przypomina, - zamyśliła się Pamięć.

Marzenie wstało i wyszło…

 

У произведения нет ни одного комментария, вы можете стать первым!