Лели Джапаридзе. Белая ночь

Дата: 29-04-2017 | 17:56:49

Лели (Леван) Джапаридзе

 

Белая ночь

 

Ночь на бескрайних мостовых зарей расцвечена,

ночь городская по-весеннему одета.

Я в ней засверкал, словно уличная женщина,

словно получил силу солнечного света.

 

В гости меня зовут, робея, незнакомочки,

но и без того улицы полны страстями.

Новый на мне костюм, я выгляжу с иголочки,

а весна заколотила двери гвоздями.

 

Сам я весенним стал, изведав ночь весеннюю.

всем на свете выказал свой образ невинный.

В эту буйную ночь пережил воскресение,

и земля ощутила дерзание сына.


12-15 апреля 2017

 

 

 

ლელი (ლევან) ჯაფარიძე (1895 — 1934)

 

თეთრი ქუჩები

 

თენდება ღამე თვალუწვდენელლ ქვაფენილებში,

საგაზფხულოდ იმოსება ქალაქის ღამე.

ვთეთრდები მასთან და ვირევი ქუჩის ქალებში,

თითქოს შევირთე გაზაფხულთან მზის სითამამე.


ნელინელ ჩემთან მოდიან და მიწვევენ სახლში;

არსად არ წავალ ვნებისათვის ფართეა ქუჩა

და მეც მოვირთე ტანსაცმელში ძვირფას, ახალში

და ბინის კარი გაზაფხულმა დააჩაქუჩა.


სავნებო ღამით, გაზაფხულში მეც გავზფხულდი

და ყველასათვის აანათლე ჩემი სახება.

ღამის ნათელზე მე სიგიჟით ავახალსულდი

და მიწამ იგრძნო თაავის შვილის შმაგი ლაღება.

 

1918

У произведения нет ни одного комментария, вы можете стать первым!