Пётр Щепаньски. Два стихотворения

Пётр Щепаньски.

Piotr Szczepański

Два стихотворения

 

* * *

 

остался я с тобой

вечерняя минута и обрывки бумаги

в печи трещат мои стишки

 и увечные слова

за печью сверчки

ночь сияет за стеной

остался я с тобой

минута очищенья и минута пустоты

бумага всё примет

а я не говорю ничего

остаюсь вчерашним пейзажем

камнем среди камней

незнакомым окриком

и эхом которое умолкло

* * *

 

восхищенье пробудилось

нынче около полудня

лес про озеро запел мне

меланхолией плеснуло

на меня шестое небо

сто безбрежностей последних

для любви необходимых

шли пешком из антиподов

через тучи и пустыни

сквозь глухие водопады

за тоской златой привычной

миражи односторонне

вместе с ветрами превывсив

дозу лености дневную

простотой своею сложной

нежеланьем искажений

для существенного дела

пробудили восхищенье

 

 

 

 

Piotr Szczepański

* * *

 

pozostałem przy tobie

wieczorna chwilo i skrawku papieru

w kominku trzeszczą moje wiersze

i ułomne słowa

za kominem świerszcze  

noc błyszczy za ścianą

pozostałem przy tobie

chwilo oczyszczenia i chwilo pustki

papier przyjmie wszystko

a ja nie mówię nic

pozostałem wczorajszym pejzażem

krzemieniem wśród kamieni

nieznanym okrzykiem

i echem które zamilkło

* * *

 

obudziłem w sobie zachwyt    

o dwunastej dziś w południe  

las mi śpiewał o jeziorze            

zwykłych plusków melancholia

grało ze mną szóste niebo        

pozostałych sto bezkresów

tak istotnych dla miłości  

z antypodów szło piechotą

poprzez chmury i pustynie

przez milczące wodospady

po tęsknotę zwykłą złotą

więc miraże jednostronne

jedne z wiatrem inne poza

dzienną dozą rozleniwień

przy zawiłej swej prostocie

i niechęci do wykrzywień

dla istotnych jednak praktyk

zachwyt we mnie obudziły

У произведения нет ни одного комментария, вы можете стать первым!