Лябиб Лерон. Калитка

Дата: 13-06-2017 | 14:18:44

(перевод с татарского)


                               И у тебя там тоже ночь?

                                        Рузаль Мухаметшин

 

Стынет ночь,

пробирает

до слёз…

А калитку никак не толкнуть.

Видно, мама решила её

подпереть изнутри чем-нибудь.

 

Открывайся, ну что за дела,

леденея, стучусь

и стучусь…

Но, проклятая, словно вросла –

я полночи напрасно топчусь.

 

Вновь и вновь

грохочу кулаком

так, что лает собака вдали…

Но никак не откликнется дом –

только холод до края земли.

 

И сквозь щёлку в калитке родной –

только мрака чужая стена…

– Мама! Мама! Калитку открой! –

надрываюсь…

…Не слышит она.

 

Я кричу…

Закрываю глаза…

И в смятенье руками машу…

Умоляю…

Молчат небеса…

Пощади – пустоту я прошу…

 

Что же это за долгая ночь!

Дотерпеть…

Или в ночь с головой…

А терпеть совершенно невмочь!

Открываю глаза…

Боже мой!..

 

…Ни калитки… Ни дома… Держись…

В горле ком тяжелей…солоней…

Сколько лет продолжается жизнь…

Жизнь идёт…

…но без мамы моей.



______________________________



КАПКА 

 

                                   Синдә дә төнме ул?

                                      Рүзәл Мөхәммәтшин

 

Әче суык үзәгемә үтә,

күңелемә бәреп

керә төн...

Һич ачылмый капка.

Эчке яктан

әни куйган, ахры, терәтеп.

 

Күшеккән кул белән шакыйм,

шакыйм...

Бар көчемә этәм капканы.

Һич ачылмый каһәр суккан нәрсә –

ярты төнем үтә таптанып.

 

Тагын, тагын...

Капка дөбердәтәм,

кайдадыр эт өрә, котыра...

Явыз суык үзенекен эшли –

җелеккәчә үтә отыры.

 

Аптырагач, капка ярыгыннан

төнне ертып эзлим ишекне...

– Әни! Әни! Ач капканы! – димен,

кычкырамын...

...Әни ишетми!

 

Кычкырамын...

Күзләремне йомам...

Кулларымны бутыйм...

Ялварам...

Шик-шөбһәле авыр уйларыма

сәер уйлар килеп ялгана...

 

Нинди бетмәс озын төн булды бу!

Син шул төнгә егыл йә чыда...

Юк, егылмыйм!

Мин чыдарга тиеш!

Ачам күзләремне...

Йа Хода!..

 

...Капка да юк... Өй дә... Авыл да юк...

Елыйсылар килә... Әрнисе...

Ничәнче ел инде тормыш бара...

Тормыш бара...

...минем әнисез.

Галине Булатовой

Очень доброе - человечное ностальгическое - и отлично переведённое стихотворение.

ВК

Счастлива и сердечно благодарю Вас, Владимир!!!

Замечательное стихотворение, по-моему.

С уважением,

Никита

Судьба сводит меня с хорошими поэтами, переводить которых очень интересно. Большое спасибо Вам, Никита!!!