Александер Навроцки. Расставание с Гамлетом.

 

Юноша, здесь ничто не заканчивается

и ничто не начинается.

Убийства продолжаются те же самые,

 литература и вера - попрежнему

оружие слабых.

Мы знаем, что делаем.

Выбирая идеологию,

мы убеждаем: себя -

полновесной иронией,

подданных – разумной толерантностью

и изменением податей.

В случае угрызений совести

можем перетолковать ещё раз

историю греческой демократии

или римское право.

Шпага сегодня , юноша, никак

не спасает чести.  Для этого

 есть дипломаты, способные

убедить разумных.

Поэтому справедливо

поместили тебя в ад.

Современное небо не принимает

безумных метафизиков,

 взыскующих вневременной этики.

Обстоятельства меняют даже святых:

- Необходимо быть ближе к людям, - говорят

Пётр и Павел.

Мы любим  тебя как старую сказку

из давно растрёпанной книги,

когда  и мы выстругивали мечи,

чтобы мстить.

Могилы и слова?!

Кровавая жертва стала пафосом

в плохом театре. Мы  уже не играем  трагедий.

Из твоей драмы можно

сделать и поставить

удачный фарс.

Так что иди

 туда, откуда своё королевство

ты снова будешь видеть

прекрасной звездой.

 

 

Aleksander Nawrocki

Odprawa z Hamletem

 

Chłopcze, tu nic się nie kończy

i nic nie zaczyna.

Morderstwa trwają te same,

ta sama literatura i wiara –

oręż słabszych.

My wiemy co robić.

Między ferowaniem idei

przekonujemy: siebie –

namaszczoną drwiną,

poddanych – rozsądną tolerancją

i zmianą podatków.

W razie wyrzutów sumienia

można jeszcze raz zinterpretować

historię demokracji greckiej

lub rzymskie prawo.

Szpadą dziś – chłopcze – nikt

nie ocala honoru. Od tego

są dyplomaci, zdolni

przekonać rozsądnych.

Dlatego słusznie

umieszczono cię w piekle.

Nowoczesne niebo nie przyjmie

szalonych metafizyków,

szukających ponadczasowej etyki.

Okoliczności zmieniają nawet świętych:

– Trzeba być z ludźmi – mówią

Piotr i Paweł.

Lubimy cię, jak starą bajkę

z dawno podartej książki,

wtedy i my strugaliśmy miecze,

żeby pomścić.

Groby i słowa?!

Danina krwi stała się patosem

w złym teatrze. Nie gramy już tragedii.

Z twojego dramatu możemy

zrobić i wystawić

udaną farsę.

Idź więc

tam, skąd królestwo swoje

widzieć będziesz znów

jak piękną gwiazdę.

 

 

У произведения нет ни одного комментария, вы можете стать первым!